Acumen

2018, interactive installation

De installatie ACUMEN gaat over de maakbaarheid van de mens; de maakbaarheid om je eigen wereldbeeld en perceptie vorm te geven, maar ook over de maakbaarheid die wij als mensen in de technologie kunnen stoppen door het als tool te gebruiken. Hier ontstaat de frictie; op het moment dat wij de concentratie op dit doeleind verliezen en de installatie laten doen wat het zonder focus doet verdwijnt de visie die de mens op de installatie projecteert en is hij alleen zichtbaar vanuit het medium van de technologie.

Op het moment dat iemand de ruimte binnenkomt is de installatie statisch en kil. Hij leeft niet, er is geen enkele vorm van warmte aanwezig. De tl’s op de grond zijn aan en schijnen een zwak onpersoonlijk licht op de installatie. Een participant die de headset op zet zorgt de warmte; de menselijke aanwezigheid brengt de installatie tot leven. De gloeilamp die zich midden in de vorm van doeken bevindt gaat zacht branden en de tl’s gaan uit.


De mens is in controle van de technologie; de gedachten en het bewustzijn staan boven de technologie en bepalen in hoeverre de vorm van binnenuit zichtbaar is. (In de associatie die de participant met de vorm en zichzelf kan hebben slaat deze focus op de mate waarop iemand zichzelf kan begrijpen en hoe helder hij of zij kan nadenken). De sterkte van de gloeilamp is vervolgens afhankelijk van de focus van de participant. De mens kan deze controle uitbouwen; niet alleen kan de vorm van binnenuit belicht worden, ook de halogeenlampen die er om heen staan zijn afhankelijk van de mate van de focus van de participant. Door zich aan te passen aan de technologie om op die manier controle over het eigen brein te vinden verandert de manier waarop de vorm belicht wordt. De menselijke perceptie verandert zo door de tussenkomst van de headset.

HKU Theater
Model: Robin van Es
2018